Evangelist Jasjoekovski gestorven

 

Nicolai Ivanovitsj Jasjoekovski, één van onze evangelisten, is dinsdagmorgen 9 juni op 56 jarige leeftijd gestorven als gevolg van een dubbele longontsteking. Zeer waarschijnlijk was hij besmet met het Coronavirus.

Op het moment dat Nicolai te maken krijgt met het Coronavirus in Rusland deelt hij het verlangen om mensen op te zoeken met het Evangelie. Hoewel hij weet dat het Coronavirus gevaarlijk is heeft hij geen angst om te sterven. ‘Mijn leven is in de handen van de Heere. Ik ben bezorgd over de verloren zielen, die beven van angst voor dit vreselijke virus en nog voor eigen rekening leven. Hen zou ik zo graag de grote liefde Gods en de redding in Christus te verkondigen. Zijn komst is nabij!’

Nicolai groeide op in een christelijk gezin met godvruchtige, biddende ouders. Zijn vader was voorganger in de tijd van de vervolging. Na zijn bekering ontving hij het verlangen om te getuigen van de liefde en barmhartigheid Gods. De Heere riep hem om in een klein dorp, midden in de Siberische taiga, het Evangelie te verkondigen. Dit deed Nicolai ernstig, trouw, met grote liefde en diepe bewogenheid voor verloren zielen. Ook bezocht hij met de kotter ‘De blijde boodschap’ elk jaar de vele verloren dorpen langs de rivier de Soswa. In 2017 waren Nicolai en zijn vrouw Ljoeda te gast op onze Ontmoetingsdag. Zij voelden zich verbonden met hun broeders en zusters in Nederland, en de afgelopen weken informeerden zij vaak naar hoe het met ons ging. Het coronavirus was voor Nicolai, altijd de evangelist, een grote beproeving. Omdat hij er nu niet op uit kon om de Blijde Boodschap te verkondigen. Maar hij was in geen enkel opzicht bang.

Nicolai laat zijn vrouw Ljoeda en twee adoptiekinderen achter. De gemeente in Aleksandrovskoye, die hij als predikant / evangelist diende, mist nu haar voorganger. Een gedreven evangelist werd door de Heere thuis gehaald.

In maart 2019 brachten we met een groep jongeren een bezoek aan Nicolai en Ljoeda:

De dank voor alle goede zorgen die we aan het einde van de reis naar hem uitspraken nam hij aan met de woorden:

‘Ik ben een dienstknecht van de Heere, ik doe wat Hij van mij vraagt.’

Ik durf van Nicolai te zeggen dat hij een man was met een oprecht hart. De woorden die hierboven staan, doorleefde hij, zonder enige schijn of zonder franje.
Hij gebruikte weinig woorden, maar wat hij zei, was opbouwend, eervol, eerlijk, oprecht en altijd vol liefde. Hij doorzag mensen, zocht hun diep in hun harten op en vertelde hen de waarheid. De waarheid van hun ziel en de noodzaak om gered te worden en tot de Heere Jezus te gaan.

Hij bood geen uitweg buiten Christus en leefde voor zijn Heiland. Nicolai was trouw en verstond zijn roeping.


Tijdens de autoritten leek Nicolai vaak diep in gedachten, maar later begreep ik dat hij zich sterk op de moeizame wegen concentreerde. De besneeuwde wegen waren niet eenvoudig om te besturen en toen we een flinke uitglijder maakte, was hij zichtbaar geschrokken. Ik denk dat hij zich verantwoordelijk voelde voor de gasten die hij in zijn auto had. Met een diepe zucht reed hij voorzichtig verder.  Dit voorbeeld laat zien hoe teer en voorzichtig hij met mensen omging. Maar ik denk ook hoe hij zijn plek hier op aarde ervaarde. Zijn werk was moeizaam, ploegen op rotsen, spreken tot dronken harten, koude hoofden… Maar hij nam de tijd voor mensen, luisterde naar hen, maar sprak ook duidelijk en deed geen concessies aan het Woord maar liet deze voluit spreken. En de nood van hun zielen voelden we op zijn hart liggen.

Nicolai was een goede en getrouwe dienstknecht. Die trouw was in het kleine en zijn verantwoordelijkheid volledig nam. Een man Gods, een voorbeeld voor ons allemaal.


Wilt u de vrouw van Nikolaj bemoedigen met een kaart of brief? Dat zal haar goed doen.
U kunt uw post sturen naar onderstaand adres:
 

 

Direct contact

Hier zitten wij

Postadres
Postbus 15
2800 AA Gouda
Bezoekadres
Kampenringweg 21
2803 PE Gouda
 
0182 538 544
info@friedensstimme.nl

Copyright: Friedensstimme 2020 alle rechten voorbehouden

Ontwerp en realisatie:PXL