Geloven met geduld.

 Zo zijt dan lankmoedig, broeders, tot de toekomst des Heeren. Ziet, de landman verwacht de kostelijke vrucht des lands, lankmoedig zijnde over dezelve...... Weest gij ook lankmoedig, versterkt uw harten; want de toekomst des Heeren genaakt! (Jacobus5: 7-8).

Beste vrienden in Christus, wij groeten jullie hartelijk!

Als ik zo terug kijk, herinner ik me steeds vaker de woorden van Christus over geduld. In het Markusevangelie, hoofdstuk 4 vers 26-28 staat dat wanneer een mens het zaad op de aarde strooit hij niet weet hoe het opschiet en groeit. Het is voor hem belangrijk geloof te hebben, trouw te zijn en geduld te hebben. Soms gebruiken wij veel kracht en moeite en zien geen resultaat, en waar het toevallig gezaaid (en vergeten wordt), daar groeit het en brengt vrucht. Wij wonen al 15 jaar on onze nederzetting en hebben al meer dan 10 keer een evangelisatiesamenkomst in het cultuurhuis gehouden (Gode zij dank, wij kregen ook dit jaar weer vergunning) en veel lectuur uitgedeeld. Maar we zien nog steeds geen vrucht op ons werk. Dit jaar verdeelden wij ons in vijf groepen en gingen de hele nederzetting door.  Wij zijn in praktisch ieder huis geweest en hebben kranten en kalenders uitgedeeld. Wij zijn blij dat de mensen zich niet verzetten, maar er kwamen weinig mensen naar het cultuurhuis voor de samenkomst.

Tijdens de voorjaarsreis naar de toendra zagen wij onverwachts vrucht op het zaad dat we 7 jaar geleden hadden gezaaid. Wij bezochten een nomadennederzetting op het schiereiland Gdanjsk en ontmoetten mensen, die hun best deden gehoorzaam te leven naar het Woord van God, hoewel ze de Boodschap pas 1 keer hadden gehoord. Ze nodigden ons aan tafel en boden ons vlees aan. Gewoonlijk wijzen wij het vlees af, omdat de rendieren op de toendra gewurgd worden. In de tsjoems van ongelovige Nentsen drinken wij normaal alleen thee. Deze keer legden wij ook uit dat wij niets van het verstikte eten. Ze vertelden ons echter dat het geen verstikt vlees was, omdat zij en hun familieleden dat sinds ons vorige bezoek niet meer doen. Ze hadden begrepen dat dat zonde is. Wij merkten dat ze de Bijbel lezen en toen we hun aanboden samen te bidden, baden ze met ons mee. Ik was deze mensen helemaal vergeten, maar het is belangrijk dat God aan hen dacht en het zaad liet ontkiemen tot het begon vrucht te dragen. „ Zo is dan noch hij, die plant, iets, noch hij, die nat maakt, maar God, Die de wasdom geeft“ (1 Kor. 3: 7).

Ik verwonder mij over de onverschilligheid van de inwoners van onze nederzetting en over de geïnteresseerdheid en genade op de toendra op een ander schiereiland, dat we 1 tot 2 keer in de winter bezoeken. Het gedrag van de mensen verandert — daar, waar men zich verzette, in onze nederzetting, ontvangen de mensen ons vriendelijk, en in de nederzettingen, waar men ons voorheen vriendelijk ontving is het volk hard geworden: op een keer werden de broeders geslagen en een andere keer werden ze met een geweer bedreigd. In Vorkoeta namen we deel aan de conferentie voor Nentsen, waar we werden gesterkt in het geloof. Daarna reden we met twee  Trekols naar het schiereiland Gyda, naar plaatsen waar we nog nooit of al lang niet meer geweest waren. In 40 dagen hebben we ongeveer 5.000 km gereden. Bijna de hele rit reden we door gebied zonder wegen. Bijna alle ontmoetingen waren goed. De mensen waren ontvankelijk voor het Woord van God en vroegen ons nog langer te blijven. Enkele mensen deden boete. Voor de eerste keer bereikten wij de Nachodka-toendra, waar we mensen tegen kwamen die de Blijde Boodschap nog nooit gehoord hadden. In een nomadennederzetting schonken wij vorig jaar een Bijbel aan een jonge man en toen we dit jaar kwamen zeiden zijn ouders dat hij regelmatig er in leest (helaas was hij zelf niet thuis). Toen ik op een bed ging zitten, zag ik de Bijbel liggen. Je kon zien dat er in gelezen werd en al verschillende keren doorgelezen was.

Al meerdere jaren bezoeken wij op de terugweg een opa (hij komt uit Wit-Rusland), die al 25 jaar helemaal alleen aan de oever van de bocht van Ob woont. Enkele jaren geleden hebben wij hem een Bijbel en andere geestelijke lectuur en levensmiddelen gegeven, hij was bijzonder blij met de groenten. Deze keer spraken wij met hem en boden aan te bidden en hij deed boete. Wie weet, of wij elkaar op aarde nog weer zullen ontmoeten? In 2 Samuel 14: 14 staat geschreven: „God dan zal de ziel niet wegnemen, maar Hij zal gedachten denken, dat Hij den verstotene niet van Zich verstote“. Wij willen erg graag de vrucht van ons werk zo snel mogelijk zien, maar God leert ons geduld te hebben, omdat Hij zelf veel geduld met ons heeft. Bid alstublieft voor ons, voor de geestelijke opwekking in onze omgeving en voor hen, die sinds kort Christus navolgen. Hartelijk dank voor jullie zorgen voor ons! Moge God het jullie vergelden. Bid alstublieft voor een machine voor het sneeuwruimen. Dit jaar zijn we bijna in de sneeuw weg gezonken. Ik ben vaak onderweg en mijn broer heeft een zwakke rug. Onze familieleden viel het dit jaar bijzonder zwaar het huishoudelijk werk te doen en wij besloten daarvoor te bidden. Gode bevolen, beste vrienden van ons! Groet allen die God liefhebben!

Met hoogachting, het gezin van Vladimir Blinov, Novy-Port, Jamalo-Nentsie

 

Schrijf u in voor
ons gratis magazine

Contact met
Friedensstimme

Onderstaand onze adresgegevens. Wilt u langs komen om zaken te bespreken? U kunt dan bellen of het contactformulier invullen.

Friedensstimme
Kampenringweg 21
2803 PE Gouda
Postadres
Postbus 15
2800 AA Gouda
 

 

Direct contact

Hier zitten wij

Postadres
Postbus 15
2800 AA Gouda
Bezoekadres
Kampenringweg 21
2803 PE Gouda
 
0182 538 544
info@friedensstimme.nl

Copyright: Friedensstimme 2020 alle rechten voorbehouden

Ontwerp en realisatie:PXL